Hier! Vijftig ballen! Vangen!

Gaat niet hè, vijftig ballen vangen. Net zomin als élke dag gezond koken én de ideale partner zijn én drie keer per week sporten én de hele tijd de gezellige koekjes-bak-moeder zijn én make-up dragen én de perfecte werknemer zijn én je huis spic en span houden én je zen voelen én altijd voor iedereen klaarstaan én nog een beetje aan jezelf toekomen én… én… én…

Toch probeer je dat elke keer opnieuw.
Om die perfecte supermama te zijn. Je wil alles en iedereen tevreden houden. Jij wil alles goed doen. Om hulp vragen is lastig, want jij lijkt wel te zijn geprogrammeerd om klaar te staan voor een ander. Want jij wil niemand lastigvallen. Niemand tekort doen. Dus jij offert je wel op.

Maar waar blijf jij zelf nog…

…als zelftwijfel je tweede naam is, en schuldgevoel je derde? Waar blijf je, als je zelf niet meer weet wie je eigenlijk bent? Als je op drift bent geraakt, los van je kern?

Als je drukke leven je overrompelt? Je je een stuk wrakhout in een wilde branding voelt? Als golf na golf over je heen spoelt, en jij geen controle meer hebt?

Ik was daar.

Drijvend midden in die ontembare zee. Kopje onder, happend naar adem, hoestend en proestend van wanhoop. Tot ik op een vlot klom. En op dat vlot stond een spiegel. Ik keek. En ik zag een supermama.
Een wapperende cape.
Een grote shiny ‘S’ op haar borst.
Ze stond rechtop. Fier.
Haar handen in haar zij.
Een trotse lach op haar gezicht.
Wie was ze..?
Want dat kon ik toch niet zijn?

Maar ineens drong het tot me door. Die supermama, die leek op mij. Sterker nog: ik ben haar!
Ik was haar altijd al. Alleen, ik zag het zelf niet.
Want: onzéker dat ik was!

We kennen ze allemaal wel.

Van die mensen die denken dat hun kaars feller gaat branden als ze die van een ander uitblazen. Kijk alleen al op social media. De veroordelende ‘jij doet dit en dat niet goed’-discussies zijn er niet van de lucht.
En als jij denkt dat jij het allemaal verkeerd doet, als jij denkt dat jouw leven veel minder leuk is dan dat van anderen, als jij alleen nog maar de niet’s kan zien en de wel’s uit het oog bent verloren, dan kan je daar een behoorlijk potje ongelukkig van worden.
Iets met gras dat groener is aan de overkant, maar dat bij nadere inspectie gewoon kunstgras blijkt te zijn.

Ik vind: het moet maar eens afgelopen zijn met het elkaar ondermijnen, veroordelen en afbranden. Ja toch?
Je klooit maar wat aan en ie-der-een doet het beter dan jij.
Zo voelt het, althans.
Alsof iedereen weet waar ‘ie mee bezig is, alleen jij niet. En dan is ‘jezelf zijn’, je eigen koers varen, en zelfverzekerd zijn maar wát moeilijk. Want jij wil het de hele tijd goed doen. Dus leg je jezelf langs alle meetlatten, behalve die van jezelf.

Wil je weten hoe het mij lukte om de druk van ‘wat vindt de wereld van me’ los te laten?
Het juk van verwachtingen af te schudden? De zwaarte van ‘ik ben niet goed genoeg’ terug in zee te pleuren, terwijl ik op dat vlot klom?

Kies dan de Workshop ‘Hoe word ik een supermama?’

Spoiler-alert: dat ben je al. Alleen je ziet het zelf niet.
Geeft niet! Daar gaan we wat aan doen.

Ik coach niet, ik vlieg met je mee.

Ik werk vanuit echtheid. Voor mij geen marketingtrucjes of goedkope, holle coaching-frasen. Ook geen online trainingen of cursussen waarbij je veel geld betaalt en het verder maar uit moet zoeken.
Nee. Kies jij voor de Supermama-workshop, dan krijg je mij erbij.

Jezelf zijn. Zoals je echt bent.
Zonder de hele tijd te moeten voldoen aan andermans verwachtingen. Kleurrijk. Bijzonder. Sterk. En anders dan al die anderen.
Gewoon. Omdat het tien keer leuker is om het verhaal op te verjaardag te zijn dan de eenheidsworst die op die verjaardag geserveerd wordt.

Zin om je inner Supermama te ontdekken?

We gaan aan de slag met verschillende thema’s. Je leert andere supermama’s kennen, ontdekt weer wie je zelf eigenlijk bent, naast die mama. Je leert je schuldgevoel aan de wilgen te hangen. Jouw geluk weer centraal te stellen. Er wordt ook veel gelachen, want er is veel (h)erkenning. Liever niet in een groep? Individueel kan ook!

Hoe?
Door middel van gesprekken. Oefeningen die niet alleen leuk zijn, maar die vooral ook inzicht geven. Kleine stapjes, waarmee we grote veranderingen in gang zetten.

Kernwoorden: openheid, echtheid, kwetsbaarheid. En, misschien nog wel het allerbelangrijkst: humor.

Zodat ‘genieten’ niet langer een dwingend woord is. Zodat je de lol en de luchtigheid er weer van gaat inzien. Zodat je het leven weer gaat leiden, in plaats van lijden.

Kom. Dan doen we onze capes om. Vlieg ik een stukje met je mee.
Waar zullen we eens heengaan..?